Aylardýr yataktaydý.Amansýz hastalýk sinsi sinsi ilerliyordu.Doktor iðne yaptýkca kesilen aðrýlarý iyiye yoruyor,ümitle ayaða kalkacaðý günü bekliyordu.Zengindi,Suadiye Estanbulun güzide semtlerinden biriydi ve o semtte özenle yaptýrdýðý saray yavrusu konaðý vardý.Fabrikasý vardý.Ölüm önun için akla gelmeyecek kadar uzak görünüyordu,ölmekse onun için daha zordu,koca konaðý býrakýp daracýk kabire nasýl girecekti? Lezzetli yiyeceklerden,güzel hizmetcilerýnden,sevgili çocuklarýndan nasýl ayrýlacaktý?!!! O fabrikayý kurarken,o konaðý yaparken ne hayaller kurmuþ,nice gayretler göstermiþti,bu hastalýkta nereden çýkmýþtý? daha yaþý ellibir idi, bu mamur Dünyayý kurarken ölümü ve ötesini hiç düþünmemiþti. Rabbena hep bana demiþti. Seccadesi anasý öleli serilmemiþti, ne cumada salayý duymuþ, ne ramazaný hissetmiþ, ne orucu tanýmýþtý.Aç komþusunun fakirliðine gösteriþleriyle sýkýntý vermiþti, halbuki bir müslümanýn görevi komþusunun yardýmýna koþmak onun sýkýntýlarýný gidermek deðilmiydi? o ise onlara tepeden bakmýþtý.             

            Dünyasý mamurdu,bu ölümde nereden çýkmýþtý? bu tepeden týrnaða iþlemeli, bahçesi binbir çiçekle süslü konak ne olacaktý? banka cüzdanlarý, kasasýndaki para desteleri kime kalacaktý? mezara koyduklarý zaman, evlatlar elden önce kabiri terk eder, etmese ne olacak? baþýnda senelerce göz yaþý dökseler neye yarar, o onlara dünyayý öðretmiþti, para kazanmayý öðretmiþti,insanlarý küçümsemeyi öðretmiþti, iyi giyinmeyi öðretmiþti, ya dinlerini öðretmiþmiydi, baþýna gelirken bir buket çiçek, iki damla göz yaþý yerine bir Fatiha getirselerdi. Aðrýlar gün geçtikce artýyordu. Haplar,iðneler tesirini kaybetmeye baþlamýþtý,ümidini kesmek istemiyordu. Dünyasý için hiç ölmeyecekmiþ gibi çalýþmýþtý. Ahiretinide hiç ölmeyecekmiþ gibi boþ vermiþti.Hatta namaz kýlanlarý, oruç tutanlarý küçümsemiþ, haklarýnda ileri geri konuþmuþ, onlarla uðraþmýþ bile sayýlýrdý. Niye düþmüþtü bu gaflete? hadi kendisi gafletteydi, inanan insanlarla neden uðraþmýþtý? neydi bunlarýn sebebi? Ölüm adým adým yaklaþýyordu, aðrýlar çekilmez olmuþtu, doktor evinde ziyaret ediyor, deðiþik ilaçlarla oyalýyor,hastaya söyleyemeyip, kendi bildiði o mutlak sonu bekliyordu.

              Yine bir akþamüstü rutin ziyaretlerinden biri için gelmiþti,muayene etti,moral vermeye çalýþtý reçete yazarken,hasta yattýðý yerden,"doktor" diye seslendi, doktor gözlüklerinin üstünden hastaya doðru baktý, doktor: þu kasayý görüyormusun? doktor kasaya doðru baktý. O kasada aðzýna kadar para dolu, ne kadar istersen al, yalnýz beni ölümden kurtar. Doktor acý acý gülümsedi ve mýrýldanmaya baþladý."Derman haktan bilen hakikat ehli,doktor çare diyen yük etmiþ cehli, çare bulsa idi tababet ehli, ölürmüydü kendi lokman olanlar" .... yaa kardeþim,o benim kapýyada gelecek beni kim kurtaracak.

Uruþlu Aþýk Þefkati