11 Kasým 1980 günü, akþam haberlerinde televizyonda, MHP ve Ülkücüleri hedef alan cuntanýn emriyle arananlar listesini yayýnlandýðýnda kendisinin de arandýðýný; Kadir eve geldiðinde boynuna sarýlarak aðlayan eþinden öðrenmiþti. Üç beþ parça eþyayý bir çantaya alel acele ile koyduktan sonra hamile eþini, 2 yaþýndaki oðlunu Allah’a emanet ederek gecenin karanlýðýna daldýðýnda Kadir yedi yýl sürecek uzun bir ayrýlýða adým attýðýný bilmiyordu. Ayrýlýrken eþine sadece Ocaðýmýzý tüttür, Allah a emanet olun diyebilmiþti. Kadir, MHP ve Yan Kuruluþlar davasýnýn sanýðý olarak her yerde aranýyordu artýk. Resimleri aranan Marksistlerle beraber afiþ yapýlmýþ her yere asýlmýþtý.

Ankara’da kendisi gibi aranan bir aðabeyi ile ayný evde kalmaya baþladý. Gündüzleri evde bir ölü sessizliði ile kalýyorlar, ancak geceleri hareket edebiliyorlardý. Aklý eþindeydi, yakýnda doðum yapacaktý. Haftada bir gün Pazar akþamlarý saat sekizde mahalledeki bir ülküdaþýnýn evindeki telefonla eþiyle 3-4 dakika konuþabiliyordu. Çünkü her zaman sýký olan arama ve yol kontrolü yapan asker-polis timleri sadece Pazar günü akþam sekiz dokuz arasý yoktu. Çünkü, Dallas dizisini seyredip Ceyar’ý kimin vurduðunu öðrenmek için hepsi en yakýn kahvelere koþuyordu. Telefon edeceði güne kadar her hafta Kadir’e sanki bir yýl gibi geliyordu. Acaba doðum oldu mu? Oðlu mu kýzý mý olmuþtu?

Bir gün kabus gibi bir rüya gördü. Rüyasýnda korkunç bir doðum olayý yaþanýyordu Anne baygýn, çýðlýklar içindeydi: Ortalýk kan revan . Doktorlar anneyi mi yoksa bebði mi kurtaralým diye aralarýnda konuþurken, Kadir duyulmayan, çýkmayan sesi ile; Hayýr, ikisini de kurtarýn, Allah ým ikisini de kurtar diye rüyasýnda çýðlýk atmaya çalýþýyordu. Sesini duyuramýyordu. Eþinin elini tutamýyor, yardýmcý olamýyordu. Allah’a yalvarýrken, rüyasýnda bir adakta bulundu:

-Allah ým eðer eþim ve çocuðum kurtulursa, ilk duyduðum kan anonsunda ya yeni doðan bir bebeðe, ya da doðum yapan bir anneye kan vereceðim. Duyduðum ilk anonsa koþacaðým. Ne olur kurtar onlarý...

Kadir, sýçrayarak kabus gibi bir rüyadan uyandýðýnda her tarafýný ter basmýþ, dudaðý uçuklamýþ, tir tir titriyordu. Abdest aldý, iki rekat namaz kýldý Ve rüyasýndaki adaðýný, sözünü aðlayarak tek sýðýnaðý Allah a Yaradanýna tekrar yineledi. Pazar gününe iki gün vardý.

Herkes Pazar akþamýný Ceyar’ý kimin vurduðunu merak ettiði için iple çekiyordu, Kadir ise telefonu.

Ogün telefonun ahizesini kulaðýna alýp çevir sesini duyduðunda kalbinin atýþlarýnýn sesi kulaklarýndan duyuluyordu. Konuþtu konuþtu... Bir oðlu olmuþtu. Biricik eþi zor bir doðum yapmýþ, hastanede idi. Durumu iyi idi. Merak etmemesini söyleyen babasý, “Allah hiçbirinizin acýsýný göstermesin, rahat ol” derken, “Adýný da Alperen koyduk” diye ekledi. Kadir bir þükür namazý daha kýldýktan sonra radyonun baþýna oturdu Artýk onun kulaðý radyonun Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesi’nden yapýlacak kendi kan grubu anonsundaydý. Bir gün, iki gün derken 10. gün anonsu duydu. Öðle vaktiydi ve yeni doðan bir bebeðe acil kan lazýmdý. Kaçak Kadir üstünü giyindi ve hastaneye gitmeye karar verdi. Evdeki arkadaþlarý:

- Durum çok kritik, her yerde arama var, kimliðin yok, resimlerin duvarlarda asýlý, hastanede polis kimlik sorabilir, gel þimdi vazgeç, adaðýný serbest olduðun günlerde yerine getirirsin, mazeretin var, dedilerse de o sadece gördüðü kabusu ve verdiði sözü düþünüyordu. Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesinin önüne geldiðinde ön kapýdan deðil mutfak giriþinden girdi. Kan verme bölümüne geldiðinde telaþ ve heyecanla bekleyen bir genç ve bir yaþlý teyzenin beklediðini gördü. Yaþlý teyze her geçeni kolundan tutup soruyordu:

-Evladým, radyodan mý geldin?, Bizim kaný vermeye mi geldin?, Torunum ölmek üzere... Kadir yaþlý teyzeye yaklaþýp,

-Teyze sizin kan grubu neydi?

-Ben bilmem oðul. Oðlan söylesin, deyince yanýndaki genç atýlýp,

-Abi 0 grubu Rh Negatif, dedi.

-Tamam ben o kan için geldim. Bebek için deðil mi? diye Kadir sorunca yaþlý teyze aðlar halde:

-He oðul he.. diyebildi.

Kadir gerekli olan kanýn tümünü vermek istediðini söyledi. Gerekli kanýn tümünü verdikten sonra on dakika kadar istirahat ettirildi..Þekerli limonatayý içti. Kalkmak üzereyken içeri yaþlý teyze girdi.

-Oðlum Allah ne muradýn varsa versin.Seni kazadan beladan korusun. Nasýl bir hayýr yaptýn bilemezsin.

-Teyzeciðim önemi yok.

-Ah oðul, bilmezsin ki bu bebenin, bu bebenin... diye kekelerken yanýndaki genç oðlan yaþlý annesinin kolundan tutarak çekti.

-Hadi anne gidiyoruz. Abi saðol.Kadir ne olduðunu, yaþlý teyzenin ne söylemek istediðini anlayamamýþtý. O sýrada yaþlý teyze,

-Dur oðul, ben diyeceðim. O da kimin çocuðuna kan verdiðini bilsin, dedi ve Kadir e döndü:

-Bak oðlum, bu çocuðun babasý cezaevinde Mamak‘ta. Türkeþ’le beraber hapiste. Benim oðlum ülkücü. Adýný telefonunu ver, inþallah çýkacaklar,seni bulsun. Seyyar arabada gömlek satar. Sana bir gömlek getirir. Tanýþýrsýn yiðittir benim oðlum... Kadir, yaþlý teyzeye sarýldýðýnda kulaðýna fýsýldadý.

-Teyze oðluna müjdeyi ver. Bebeðine bir ülküdaþýn kan verdi de. Onun damarlarýnda bir ülkücü aðabeyin kaný var de... Hadi Allah ýsmarladýk. Kadir hastanenin merdivenlerinden koþarak inerken, “Bu sürprizin için teþekkürler Allah’ ým” diyebildi, sadece.